گفتگو با خدا

به نام او

 

خواب دیدم

             در خواب با خدا گفتگویی داشتم.

                                                                  خدا گفت:

                               پس می خواهی با من گفتگو کنی؟ 

گفتم: اگر وقت داشته باشید.

                                           خدا لبخند زد  ......... وقت من ابدی است.

چه سوالاتی در ذهن داری که می خواهی از من بپرسی؟

                                  چه چیز بیش از همه شما را در مورد انسان متعجب می کند؟ 

خدا پاسخ داد .....

                        اینکه آنها از بودن در دوران کودکی ملول می شوند.

      عجله دارند که زودتر بزرگ شوند و بعد حسرت دوران کودکی را می خورند.

اینکه سلامتشان را صرف به دست آوردن پول می کنند

                                                   و بعد پولشان را خرج حفظ سلامتی می کنند.

          اینکه با نگرانی نسبت به آینده

                              زمان حال فراموش شان می شود

                        آن چنان که دیگر نه در آینده زندگی می کنند و نه در حال.

     اینکه چنان زندگی می کنند که گویی نخواهند مرد

                                                   و چنان می میرند که گویی هرگز زنده نبوده اند.

                  خداوند دستهای مرا در دست گرفت و مدتی هر دو ساکت ماندیم.

                                           بعد پرسیدم .......

به عنوان خالق انسانها می خواهید آنها چه درسهایی از زندگی را یاد بگیرند؟

                                                          خدا با لبخند پاسخ داد.... 

یاد بگیرند که نمی توان دیگران را مجبور به دوست داشتن خود کرد

                                                          اما می توان محبوب دیگران شد.

یاد بگیرند که خوب نیست خود را با دیگران مقایسه کنند.

               یاد بگیرند ثروتمند کسی نیست که دارایی بیشتری داشته باشد

                                       بلکه کسی است که نیاز کمتری دارد.

یاد بگیرند

که ظرف چند ثانیه می توانیم زخمی عمیق در دل کسانی که دوستشان داریم

                                                                                                 ایجاد کنیم

                      و سالها وقت لازم خواهد بود تا آن زخم التیام یابد.

                                    با بخشیدن بخشش یاد بگیرند.

یاد بگیرند

کسانی هستند که آنها را عمیقا دوست دارند

                                   اما بلد نیستند احساسشان را ابراز کنند.

یاد بگیرند

            که می شود دو نفر به یک موضوع واحد نگاه کنند

                                                                       و آن را متفاوت ببینند.

یاد بگیرند که همیشه کافی نیست دیگران آنها را ببخشند

                                        بلکه خودشان هم باید خود را ببخشند.

                     و یاد بگیرند که من اینجا هستم.

                                                           همیشه.

/ 1 نظر / 7 بازدید
سحر

صبح گاهان با خیالت با دلی پراز رمز و راز با نسیم خوشبوی جانت در بستری که بوی ترا دارد نفسی که عطر ترا دارد آغاز میکنم بودنم را گل یاس نگاهت در جانم خانه کرده رنگ چشمان تو رنگ آسمانم شده عطر جانم بوی گلهای تن ترا دارد حرف اولم، حرف آخرم تویی صدایم صدای توست خانه ام ترا فریاد میکند چشمانم ترا جستجو میکند دستانم ترا می کاود نگاهم به در مانده گریه ام رود خانه نامت شده خنده ام ترا صدا میزند من در وادی تنهاییم ترا می خواهم آیا یاد داری مرا آنزمان که دل را بتو باختم آنزمان که ایمانم را در گرو چشمانت گذاشتم سلام روزت بخير باشه....عالي...حرف نداره..وبلاگ زیباتون می گم خیلی خوشحالم که گذرم به وبلاگ قشنگت افتاد...دوست داشتی به کلبه جدید منم سربزن تازگی ها اسباب کشی کردم..[نیشخند]به هرصورت قدوم شما مهمان عزیز به روی جفت چشمان ماست درضمن تا یادم نرفته بگم در وبلاگم سریال جومونگ(جلوتر از تلویزیون) و یوزارسیف( نسخه آمریکایی) هم گذاشتم..روزت قشنگ و دلفریب مهربان[بغل][گل][گل][بغل]