در کوی نیکنامی ما را گذر ندادند گر تو نمی پسندی تغییر کن قضا را

به فدای چشم مستت
نویسنده : بنده خدا (تازه اگه لیاقت بندگی داشته باشه) - ساعت ۸:٥٦ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٥ بهمن ،۱۳۸٧

به نام او

 

 

همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی

                                                              چه زیان تو را که من هم، برسم به آرزویی

 

به کسی جمال خود را ننموده ای و بینم

                                                              همه جا به هر زبانی بود از تو گفتگویی

 

غم و درد و رنج و محنت، همه مستعد قتلم

                                                             تو ببر سر از تن من، ببر از میانه گویی 

 

به ره تو بس که نالم، ز غم تو بس که جویم

                                                            شده ام ز ناله نائی، شده ام ز مویه مویی

 

همه خوشدل آنکه مطرب، بزند به تار چنگی

                                                            من از این خوشم که چنگی بزنم به تار مویی

 

چه شود که راه یابد،سوی آب تشنه کامی

                                                            چه شود که کام جوید،ز لب تو کامجویی

 

شود این که از ترحم، دمی ای سحاب رحمت

                                                            من خشک لب هم آخر، ز تو تر کنم گلویی

 

بشکست اگر دل من به فدای چشم مستت

                                                            سر خم می سلامت، شکند اگر سبویی

 

همه موسم تفرج، به چمن روند و صحرا

                                                           تو قدم به چشم من نه، بنشین کنار جویی

 

 

                                                         *****

 

پرسیدم از او چو باعث هجران را

                                                                         گفتا سببی نیست که گویم آن را

 

من چشم توام، اگر نبینی چه عجب

                                                                        من جانم توام،کسی نبیند جان را

 

هر که را عشق دوست آیین است

گر برد نام غیر بی دین است

 

                                                                                                    یا حق

 

 

 

                                  

 


comment نظرات ()